24-uurs wandelavontuur 2024

Voorbereiding op de wandelmarathon
Het idee om zelf aan de wandelmarathon deel te nemen en direct vanaf de route verslag te doen, zweefde al langer in ons hoofd. Maar de laatste jaren wilde het gewoon niet lukken: soms lag het aan personeelsgebrek, soms stond er direct daarna een wandelvakantie gepland of maakte een blessure deelname onmogelijk. Dit jaar was het eindelijk zover: we hadden een ferm besluit genomen en wilden ons daarop voorbereiden.

Hoewel we regelmatig rond het Gardameer of in de bergen reizen, hebben we nog nooit 43 kilometer in één keer afgelegd. De 2.000 hoogtemeters op de route bezorgden ons echter minder hoofdpijn omdat we bekend zijn met zulke veeleisende beklimmingen. Om ons optimaal aan te passen aan de omstandigheden, hebben we de route vier weken van tevoren gedownload en in twee delen opgedeeld, die we van tevoren hebben verkend. Twee weken voor de start legden we 10 kilometer per dag af om ons uithoudingsvermogen te verbeteren. Het idee van concurrentie heeft bij ons nooit op de voorgrond gestaan. Ons enige doel was om het doel te bereiken. Hoewel ik geen twijfels had over de conditie van Jens, wist ik dat de uitdaging voor mij veel groter zou zijn.

De start op zaterdagochtend: vol motivatie
Eindelijk was het zover: zaterdagochtend om 08 uur werd het startsein gegeven. De eerste kilometers voerden we door de Kaal Moeilijk - mijn absolute favoriete wandelpad bij EderseeWe waren vastbesloten om dit stuk snel te doorlopen, want het smalle en steile pad kan bij een groot aantal deelnemers gemakkelijk tot knelpunten leiden. Dankzij onze goede voorbereiding en het juiste tempo hebben we dit deel van de route echter zonder problemen overwonnen.

De verzorgingsposten – een hoogtepunt van de route
We hebben ons goed versterkt bij de drie verfrissingsstations - hartelijk dank aan de vrijwilligers die alles perfect hebben georganiseerd met zoveel gastvrijheid en heerlijk eten! De stations zijn liefdevol ingericht, je kunt jezelf aansterken, drankjes bijvullen, naar het toilet gaan of gewoon even uitrusten en een praatje maken met andere wandelaars. De goede sfeer daar is erg leuk en geeft je energie voor de volgende etappe. Deze keer was het voor mij een heel andere ervaring om zelf deelnemer te zijn. Als organisator ben ik meestal onderweg, maak ik foto's of organiseer ik dingen ter plaatse. Zelf de route lopen, de solidariteit van de gemeenschap voelen en de uitdagingen uit de eerste hand ervaren was iets heel bijzonders. Ik stond opnieuw versteld van de geweldige sfeer die we door de jaren heen samen hebben opgebouwd.

De laatste kilometers en de ongelooflijke motivatie
Toen ik aan het eind van de route mijn collega Lisa aan de telefoon sprak en zij vertelde dat we behoorlijk ver voor waren (we werden realtime gevolgd via Google), gaf dat ons nog meer motivatie om de 8 uur te halen. Maar vooral de laatste 5-6 kilometer waren zwaar voor mij. Ik was al behoorlijk uitgeput en had weinig zin om verder te gaan. Maar Jens motiveerde mij altijd en hielp mij de laatste kilometers vol te houden. Deze steun gaf mij de kracht die ik nodig had om het doel te bereiken. Toen we eindelijk over de steile helling bij de Loreley kwamen en de laatste meters naar de finish renden, waren we zo blij! We deden het feitelijk in 7 uur en 57 minuten en eindigden als eerste vrouw of samen als 3e overall. Wat een succes! Ik had het echt niet verwacht, want mijn enige doel was om daar te komen